Mulhacen – szczyt w paśmie Sierra Nevada. Najwyższy na Półwyspie Iberyjskim
Mulhacen wznosi się na wysokość 3479 m n.p.m., co czyni go najwyższym szczytem Półwyspu Iberyjskiego. Położony w paśmie Sierra Nevada oferuje zapierające dech w piersiach widoki. Jego zdobycie stanowi cel wielu miłośników górskich wędrówek.
Charakterystyka najwyższego szczytu kontynentalnej Hiszpanii
Mulhacen wyróżnia się nie tylko wysokością 3479 m n.p.m., ale także znaczącą wybitnością wynoszącą 3285 m. Jest to najwyższy szczyt w Europie Południowej poza Alpami oraz trzeci najbardziej wybitny szczyt w Europie Zachodniej – zaraz po Mont Blanc i Etnie. Charakterystyczną cechą Mulhacen jest stosunkowo łagodne ukształtowanie terenu, zwłaszcza od strony południowej. Południowy stok góry nie przedstawia większych wyzwań technicznych, podobnie jak długi zachodni grzbiet.
Nieco trudniejsza jest krótsza i bardziej stroma północno-wschodnia grań. Północna ściana góry jest znacznie bardziej stroma i w okresie zimowym oferuje kilka tras wymagających wspinaczki po śniegu i lodzie, osiągających trudność do francuskiego stopnia AD. Mulhacen znajduje się w paśmie górskim Sierra Nevada, będącym częścią większego systemu górskiego – Kordyliery Betetyckiej. Administracyjnie szczyt leży w hiszpańskiej wspólnocie autonomicznej Andaluzja, w prowincji Grenada.
Położenie góry umożliwia w dni o dobrej widoczności podziwianie panoramy sięgającej aż do Morza Śródziemnego. Krajobraz wokół szczytu jest głównie skalisty i jałowy, ale występujące tam rośliny często należą do gatunków endemicznych, występujących tylko w tym rejonie. Podczas wędrówki po zboczach Mulhacen można również zaobserwować kozice górskie (koziorożce iberyjskie), które są charakterystyczne dla tego regionu,

Popularne trasy turystyczne na Mulhacen
Hiszpania to nie tylko plaże. Polecamy szlaki turystyczne, dzięki którym poznasz niezwykłe piękno tego kraju:
- najczęściej wybieraną trasą na Mulhacen jest szlak rozpoczynający się w Hoya de la Mora. Wiedzie on stokiem narciarskim do szczytu Pico del Veleta, drugiego co do wysokości wierzchołka w paśmie Sierra Nevada. Istnieje również możliwość skrócenia tego odcinka dzięki skorzystaniu z kolejki linowej. W pobliżu Pico del Veleta znajduje się schronisko Vivac de la Carihuela, które stanowi dobre miejsce do wypoczynku;
- drugą popularną opcją jest wejście od strony miejscowości Capileira lub Trevélez. Z Capileira można skorzystać z autobusu wahadłowego parku narodowego, który dociera do punktu widokowego Mirador de Trevelez (Alto del Chorillo) na wysokości około 2700 m n.p.m. Stamtąd szlak jest stosunkowo łatwy do pokonania w okresie letnim, choć ze względu na wysokość ostatni odcinek może być męczący.
Najlepszy czas na zdobycie szczytu Mulhacen
Optymalnym okresem na wejście na Mulhacen jest lato i wczesna jesień, a dokładniej pora od czerwca do września. W miesiącach zimowych góra jest pokryta śniegiem, który zazwyczaj nie topnieje aż do czerwca lub nawet lipca. Nawet w środku lata mogą występować płaty śniegu. Przed wyruszeniem warto sprawdzić aktualne warunki pogodowe.
Czerwiec jest szczególnie korzystnym miesiącem na wizytę, zanim upały staną się zbyt intensywne. Lipiec i sierpień mogą być wyjątkowo gorące, z temperaturami maksymalnymi sięgającymi średnio trzydziestu kilku stopni Celsjusza. Mimo to nawet w tych miesiącach możliwe jest odbywanie trekkingów – to właśnie wtedy najlepiej wspinać się na dwa najwyższe szczyty Sierra Nevada: Mulhacen i Veleta. Nawet na niższych wysokościach poranki mogą być przyjemnie chłodne, co pozwala na wędrówkę przed popołudniowym odpoczynkiem.
Warunki pogodowe i przygotowanie do wyprawy
Warunki pogodowe na Mulhacen mogą ulegać gwałtownym zmianom, nawet w sezonie letnim. Na szczycie może być zimno (szczególnie przy zachmurzeniu i wietrznej pogodzie), dlatego niezbędne jest zabranie ciepłej odzieży. Duża wysokość nad poziomem morza oznacza silniejsze promieniowanie UV, więc konieczna jest ochrona przed słońcem poprzez nakrycie głowy i regularne stosowanie kremu z wysokim filtrem.
Podstawowe wyposażenie powinno obejmować:
- dobre buty trekkingowe lub turystyczne;
- zapas wody (brak źródeł na trasie);
- mapę i kompas.
W przypadku dłuższych trekkingów niezbędny jest odpowiedni sprzęt górski. Ze względu na ryzyko nagłych zmian pogody, zaleca się zabranie polaru i wodoodpornej kurtki, nawet podczas krótszych wycieczek. Przed wyruszeniem warto poinformować kogoś o planowanej trasie i przewidywanym czasie powrotu. Należy również pamiętać, że zasięg telefonów komórkowych w górach może być ograniczony.
Historia i pochodzenie nazwy szczytu Mulhacen
Mulhacen to nazwa wywodząca się od arabskiego imienia Abu’l-Hasan Ali, znanego w języku hiszpańskim jako Muley Hacén. Był on przedostatnim muzułmańskim władcą Królestwa Granady, panującym w XV wieku przed rekonkwistą. Hiszpańska wersja nazwy góry stanowi bezpośrednie odniesienie do tego historycznego władcy, którego rządy przypadły na schyłkowy okres panowania muzułmanów na Półwyspie Iberyjskim.
Historia Mulhacen jest ściśle związana z dziejami regionu Andaluzji. Pierwsze udokumentowane wejście na szczyt miało miejsce w 1804 roku. Mimo imponującej wysokości, przez długi czas nie było pewności, czy to właśnie Mulhacen jest najwyższym szczytem regionu. Dopiero w XIX wieku potwierdzono, że przewyższa on pobliski szczyt Veleta, który wznosi się na wysokość 3396 m n.p.m.
Legenda o muzułmańskim władcy pochowanym na szczycie
Według lokalnej legendy król Muley Hacén pod koniec życia wycofał się z życia publicznego i zamieszkał w ukrytej twierdzy Alcazaba w dolinie Lecrín. Towarzyszyła mu jego ukochana, chrześcijańska niewolnica, znana pod arabskim imieniem Zoraya, z którą miał dwoje dzieci. Władca popadł w melancholię po utracie tronu, do czego przyczynił się własny syn Boabdil, spiskujący przeciwko ojcu pod wpływem zazdrosnej matki, królowej Aixy.
Przed śmiercią w 1485 roku Muley Hacén wyraził w testamencie życzenie, aby pochowano go w najwyższym punkcie jego dawnego królestwa. Zgodnie z legendą, jego ciało spoczęło pod śniegiem na szczycie, który od tamtej pory nosi jego imię. W ten sposób góra stała się symbolicznym mauzoleum ostatniego wielkiego władcy muzułmańskiej Granady. Współcześnie szczyt znany jest w języku arabskim jako Jabal Mawla el-Hassan, co oznacza Górę Pana Hassana.

